Ό, τι συμβαίνει στην οικογένεια, τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν την αλήθεια. Και πρέπει να τους εξηγήσουν. Αλλά πώς να επιλέξετε λέξεις για να μιλήσετε για το τι δεν είναι εύκολο να μιλήσετε για τους ενήλικες?
Προσκολλούμε στην ίδια σκέψη ότι πρέπει να εξηγήσουμε στο παιδί αυτό που μόλις αντιμετωπίζουμε με τον εαυτό μας. Πώς να του πείτε ότι οι γονείς του είναι διαζευγμένοι, ότι η γιαγιά του είναι σοβαρά άρρωστη ή ότι φέτος, πιθανώς, δεν θα υπάρχουν αρκετά χρήματα για να ταξιδέψετε στη θάλασσα, επειδή ο μπαμπάς έχασε τη δουλειά του? Η ανάγκη να βλάψει το παιδί με συνθήκες ενηλίκων προσθέτει μόνο πικρία στις δικές του εμπειρίες, οι οποίες αντιλαμβάνονται ακόμα πιο οδυνηρές. Και προσπαθούμε να τον προστατεύσουμε (και τους εαυτούς μας) από τον πόνο – ξέρουμε: θα είναι σοκαρισμένος, προσβεβλημένος, θυμωμένος, μπορεί να αισθανθεί ένοχος. Και όμως πρέπει να πούμε στον γιο ή την κόρη μου για το τι συμβαίνει στην οικογένεια, απαντήστε σε ερωτήσεις.
Να είσαι ειλικρινής με ένα παιδί σημαίνει να τον σεβασμό. Η αντιμετώπισή του ως ίσος συνομιλητής σημαίνει να τον εκπαιδεύσει με μια αληθινή στάση απέναντι στον εαυτό του. Τα παιδιά με τα οποία οι γονείς μιλούν για το πιο σημαντικό, μεγαλώνουν, μην διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια όταν είναι απαραίτητο, μιλούν ανοιχτά για τις αμφιβολίες και τις ανησυχίες τους, αντί να περιπλανηθούν τις δικές τους εικασίες, ψευδαισθήσεις και φόβους στη δίαιτα. Ο ψυχολόγος των παιδιών Tatyana Tarasova και η οικογενειακή ψυχοθεραπευτή Natalia Schukina μιλούν για το πώς να μιλήσετε με τα παιδιά για τα πιο δύσκολα.
Πότε να ξεκινήσετε μια συνομιλία
Τα παιδιά με τα οποία μιλάνε για το πιο σημαντικό, μεγαλώνουν, μην διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια όταν είναι απαραίτητο, μιλήστε ανοιχτά για τις ανησυχίες τους. Είναι ευκολότερο για αυτούς να ξεπεράσουν τον φόβο.
Τα παιδιά αισθάνονται τη γενική ένταση στο σπίτι, παρατηρούν αποχρώσεις της συμπεριφοράς των ενηλίκων, αλλά δεν ξέρουν πώς και τι να ρωτήσω τους γονείς. Επομένως, προσελκύουν ασυνείδητα την προσοχή μας, γίνονται "προσκολλημένοι", είναι ιδιότροποι ή, αντίθετα, αλέθονται, φράζουν σε μια γωνία. Η συζήτηση με το παιδί είναι αυτή τη στιγμή που αρχίζει να ενδιαφέρεται για το τι συμβαίνει. «Δεν σου αρέσει πια ο μπαμπάς?"," Ο παππούς θα πεθάνει αύριο?" – Όλοι οι γονείς γνωρίζουν την ικανότητα των παιδιών να ρωτούν για το πιο σημαντικό στην πιο άσχημη στιγμή: στην πόρτα του σχολείου, στο μετρό, στο αυτοκίνητο, όταν εμείς αργά, είμαστε κολλημένοι στην κυκλοφορία. "Είναι καλύτερο να πούμε άμεσα:" Θα σας απαντήσω, αλλά τώρα η λάθος στιγμή ", εξηγεί η Natalia Schukina," και διευκρινίστε πότε είστε έτοιμοι να μιλήσετε μαζί του. Επιστρέψτε στη συζήτηση αργότερα, αλλά λάβετε υπόψη την κατάσταση του παιδιού. Μην τον αποσπάσετε αν είναι παθιασμένος με κάτι: παίζει, παρακολουθεί κινούμενα σχέδια, τραβάει. Μην αναβάλλετε τη συζήτηση για μεγάλο χρονικό διάστημα: τα παιδιά ανησυχούν διαφορετικά από τους ενήλικες. Ζουν ό, τι συμβαίνει σε αυτούς τώρα, σήμερα, και αν καθυστερήσουμε, μην συζητάμε μαζί τους τι τους ενθουσιάζει, φοβούνται, αρχίζουν να φαντάζονται, αισθάνονται ένοχοι ("η μαμά δεν λέει τίποτα, τότε είναι θυμωμένοι") και υποφέρουν ") και υποφέρουν") και υποφέρουν ") και υποφέρουν") και υποφέρουν ") και υποφέρουν") και υποφέρουν ") και υποφέρουν") και υποφέρουν ") και υποφέρουν").
Για αυτό
- Julia Hippenreiter "για να επικοινωνήσει με ένα παιδί. Πως?»AST: Astrel, Harvest, 2008.
- Sergey Shefov "Ψυχολογία της Πράσινης" Ομιλία, 2006.
- Helmut Figdor "Παιδιά διαζευγμένων γονέων: Μεταξύ τραύματος και Nadezhda" MPSI, 2006.
Ποιος να πάρει τη λέξη
Μόνο οι γονείς μπορούν να το λύσουν. "Δεν υπάρχει καλύτερο βατόμετρο από τη διαίσθησή τους", η Natalia Schukina είναι σίγουρη. Αλλά πρέπει να αισθανθείτε τη δύναμη στον εαυτό σας: τίποτα δεν αποσταθεροποιεί το παιδί σαν την εμφάνιση μιας κλάδεσης μητέρας. "Εάν αισθάνεστε ότι μπορείτε να χάσετε τον εαυτό σας σε μια συνομιλία, ξεκινήστε το μαζί με έναν άλλο γονέα", συνεχίζει ο ψυχολόγος. -Ένας από τους συγγενείς ή τους φίλους που είναι εξοικειωμένοι με το παιδί μπορεί να βοηθήσει-ένα που θα αισθανθεί σίγουρος και θα είναι σε θέση να τον υποστηρίξει.
Τι να πω
Δεν χρειάζεται να λέτε https://farmakeiogreece.com/viagra-original-pfizer/ τα πάντα λεπτομερώς και ταυτόχρονα. "Έτσι, στην ερώτηση:" Γιατί η γιαγιά δεν έρχεται σε μας?" – Μπορείτε ειλικρινά να απαντήσετε:" Είναι άρρωστη και ψέματα στο νοσοκομείο ", εξηγεί η Tatyana Tarasova. – Δεν χρειάζεται να πούμε πάρα πολύ, να πάμε σε λεπτομέρειες, να συζητήσουμε μόνο τι μπορεί να επηρεάσει τη ζωή του παιδιού: ποιος θα τον οδηγήσει τώρα στην εκπαίδευση, όπου θα ζήσει, με τον οποίο θα περάσει τις διακοπές … "
Πώς να επιλέξετε λέξεις
«Μιλήστε σε μια γλώσσα που είναι κατανοητή για την ηλικία του», συνεχίζει η Tatyana Tarasova. – Για παράδειγμα, αν μιλάμε για διαζύγιο, δεν χρειάζεται να μιλάτε για την ανομοιογένεια των χαρακτήρων ή την πικρία της προδοσίας. Πες μου το κύριο πράγμα: οι γονείς δεν μπορούν πλέον να είναι μαζί, αλλά θα παραμείνουν ακόμα ο μπαμπάς και η μητέρα του που τον αγαπούν ". Αξίζει να είστε πιο προσεκτικοί για τις λέξεις: για παράδειγμα, εάν σε μια συζήτηση για οικονομικά προβλήματα θα υπάρξει μια έκφραση "να είναι στο δρόμο", πολλά παιδιά μπορούν να το αντιληφθούν κυριολεκτικά.
Είναι σημαντικό να πούμε ότι αισθανόμαστε. Για να προσποιούμαστε ότι όλα είναι σε τάξη μαζί μας όταν είμαστε συγκεχυμένοι ή φοβισμένοι, σημαίνει να εξαπατήσουμε το παιδί. «Αποφύγετε άλλα άκρα, μην μειώνετε όλη την πικρία των συναισθημάτων σας στο γιο ή την κόρη σας», προειδοποιεί η Natalia Schukina. "Το παιδί δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι εκείνοι που αναλαμβάνουν τα προβλήματα των ενηλίκων".
Είναι καλύτερο να λέμε ειλικρινά και άμεσα: "Λυπάμαι, δεν έπρεπε να συμβεί". Και μην προσθέτετε: "Μην ανησυχείτε, μην το σκεφτείτε". "Τέτοιες λέξεις δεν μπορούν να παρηγορήσουν το παιδί", εξηγεί η Τατιάνα Ταράσοβα. – Για να αντιμετωπίσει τη θλίψη, πρέπει να αναγνωρίσει την απώλεια, να την δεχτεί. Συχνά οι χειρονομίες μας είναι πιο εύγλωττες και πιο σημαντικές από τις λέξεις: πάρτε το παιδί από το χέρι, αγκαλιάστε από τους ώμους, κάθονται δίπλα του – θα είναι ευκολότερο να αντιμετωπίσει το άγχος αν δείτε το πρόσωπό σας ".
"Ο μπαμπάς και η μαμά αποκλίνουν"
Επιβεβαιώστε ότι παραμένετε οι γονείς του και συνεχίζετε να τον αγαπάτε όπως πριν.
Είναι δύσκολο για ένα παιδί να καταλάβει γιατί οι γονείς δεν θέλουν πλέον να ζουν μαζί. Ωστόσο, αν δεν συνέδεαν ο ένας για τον άλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν θα είναι βροντή ανάμεσα στον καθαρό ουρανό. Όταν το χάσμα γίνει επίσημο, τα παιδιά διαταράσσονται κυρίως από το πώς θα κατασκευαστεί τώρα η ζωή τους, ότι το συνηθισμένο. Πράγματι, για το παιδί, "γνωστό", κατά κανόνα, σημαίνει "ασφαλές": θα μείνετε στο ίδιο σχολείο, θα ζήσετε εδώ με τη μαμά και με τον μπαμπά να πάτε στο ποδόσφαιρο κλπ. ΡΕ. Έτσι οι γονείς πρέπει να συμφωνήσουν σε αυτό πρώτα απ ‘όλα. Σας υπενθυμίζω ξανά και περισσότερο: ο καθένας μας αγαπά, είστε πολύ αγαπητοί μας, τώρα είναι δύσκολο, αλλά σίγουρα θα το χειριστούμε. Τα λόγια σας θα τον βοηθήσουν να αντισταθεί, να δεχτεί και να επιβιώσει ό, τι συνέβη.
"Η μαμά ήταν σοβαρά άρρωστη"
Αφήστε τη μέγιστη ελπίδα χωρίς να μειώσετε τη σοβαρότητα της νόσου.
Μην προσποιείτε ότι όλα είναι εντάξει, ότι η μαμά δεν βρίσκεται στο νοσοκομείο, αλλά σε επαγγελματικό ταξίδι ή διακοπές. Το παιδί αισθάνεται ότι όλοι στο σπίτι είναι ανησυχούν, χρειάζεται την αλήθεια. Αλλά η αλήθεια δεν είναι απελπισία, αλλά ελπίζει, ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολες είναι οι συνθήκες: "Η μαμά είναι άρρωστη, αλλά θα κάνουν τη λειτουργία. Τότε θα εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται και οι γιατροί θα κάνουν τα πάντα για να την θεραπεύσουν. Και σίγουρα θα το υποστηρίξουμε ". Εάν πηγαίνει σε μια ανεπανόρθωτη υποβάθμιση, πρέπει να είστε σε θέση και αυτό ακόμη και σε ένα μικρό παιδί. Μπορείτε να προσπαθήσετε να το υποστηρίξετε αλληγορικά: σε παραμύθια, τόσο τα ζώα όσο και οι μικρές πριγκίπισσες μερικές φορές παραμένουν επίσης χωρίς μαμά. Είναι πολύ σημαντικό το παιδί να έχει την ευκαιρία να εκφράσει τα συναισθήματά του, να κλαίει, να μιλάει για τη μητέρα του, θυμηθείτε.
Με τα δικά σας λόγια
Εάν η οικογένεια έχει πολλά παιδιά, τα νέα δεν πρέπει να ενημερώνονται ταυτόχρονα ταυτόχρονα. Εκτός από την ηλικία, είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη τα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα τους: όλοι θα χρειαστούν τα λόγια παρηγοριάς και υποστήριξης. Έχοντας επικεντρωθεί σε ένα παιδί, είναι ευκολότερο να τον παρηγορήσει ή να μαλακώσει το ξέσπασμα του θυμού έτσι ώστε οι εμπειρίες του να μην επηρεάζουν άλλα παιδιά. Για παράδειγμα, έχοντας μάθει ότι οι γονείς μέρος, το παιδί μπορεί να πει: "Υπέροχο! Θα έχουμε δύο σπίτια ". "Αυτή η ευκολία είναι ορατή", εξηγεί η Natalia Schukina. – Τον βοηθά μόνο να αντιμετωπίσει τα συναισθήματα. Χωρίς να το κατανοήσουμε αυτό, ένα άλλο παιδί μπορεί με λέξεις να ενώσει μια τέτοια αντίδραση και θα κρύψει τα πραγματικά του συναισθήματα. Μιλήστε με τα παιδιά ξεχωριστά, αλλά μέσα σε μια μέρα, έτσι ώστε να μην αφήσετε ένα φορτίο βαρέων μυστικών στους ώμους των παιδιών ".
Τι να μιλήσουμε για
Όταν τα νέα γίνονται γνωστά, το παιδί θα έχει σίγουρα ερωτήσεις. "Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαντήσετε σε κάθε ένα από αυτά", λέει η Natalia Schukina. – Τα παιδιά χρειάζονται ενήλικες για να ορίσουν τα όρια. Για παράδειγμα, δεν ανησυχούν για τις λεπτομέρειες της προσωπικής ζωής των γονέων και μπορείτε να πείτε σαφώς γι ‘αυτό. Προστασία του στενού χώρου μας, δίνουμε στα παιδιά το δικαίωμα να έχουν τη δική τους προσωπική ζώνη και να απαιτήσουμε να γίνονται σεβαστά τα όριά του.
"Ο μπαμπάς έχασε τη δουλειά"
Εξηγήστε ότι αυτό είναι προσωρινό: όλα τα απαραίτητα για τη ζωή θα έχουν ένα παιδί.
Είναι καλύτερο να αναφέρετε νωρίς τα οικονομικά προβλήματα στην οικογένεια. Μετά από όλα, κατά κανόνα, οι ενήλικες σε αυτή την κατάσταση γίνονται ευερέθιστοι ή καταθλιπτικοί, γεγονός που ενισχύει τον συναγερμό του παιδιού. Χωρίς να μπείτε σε λεπτομέρειες, μιλήστε μαζί του για την κατάσταση, επειδή τα παιδιά αρχίζουν πολύ γρήγορα να συνειδητοποιούν πόσο σημαντικά είναι τα χρήματα στην καθημερινή τους ζωή. Εξηγήστε: "Δεν έχουμε αρκετά κεφάλαια για διακοπές, αλλά έχουμε αρκετό για στέγαση και φαγητό, και αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα". Το παιδί πρέπει να δει την προοπτική: "Τώρα πρέπει να επιλέξουμε τι να ξοδέψουμε χρήματα, αλλά το επόμενο έτος θα δούμε ακόμα".